Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008, 2010
By: Janssens, Jules L.
Title Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008
Type Article
Language English
Date 2010
Journal Tijdschrift voor Filosofie
Volume 72
Issue 1
Pages 193
Categories no categories
Author(s) Janssens, Jules L.
Editor(s)
Translator(s)
Simplicius van Silicia (ong. 480-540 n.Chr.) is de laatste der antieke 'commentatoren'. Zijn oeuvre wordt vooral (om niet te zeggen haast uitsluitend) gewaardeerd als bron voor de kennis van vroegere Griekse denkers (van wie de werken niet zelden verloren gegaan zijn en enkel Simplicius getuigenis aflegt). Dit wekt de indruk dat Simplicius geen echt filosofisch project had. Op magistrale wijze toont Baltussen aan dat dit geenszins zo is. Het belang van Simplicius' commentaren overschrijdt ruim de functie van kennisgeving van het vroegere Griekse denken. Zij getuigen immers van een speciale exegetische en didactische werkwijze. Bovendien vertegenwoordigen zij een bijzondere fase in de interpretatie van Plato en Aristoteles. Ook vormen zij de overgang van de oudheid naar de middeleeuwen. Deze basiskenmerken worden grondig uitgewerkt in het boek. Een goed idee van de uitzonderlijke rijkdom aan geciteerde bronnen in Simplicius' diverse werken krijgt de lezer dankzij een overzichtstabel (p. 30). De vijf beginselen van Simplicius' exegetische methode (zoals door hemzelf verwoord in zijn commentaar op de Categorieën) worden nader toegelicht (met onder meer aandacht voor het kritisch vergelijken van handschriften en voor de diverse wijzen van citeren). In Simplicius' opvatting is de studie van Aristoteles duidelijk propedeutisch aan die van Plato (enkel deze laatste laat toe de goddelijke waarheid te bereiken). Tot slot verschijnt Simplicius als de laatste verwoorder van een heidense theologie; in die zin is zijn verwerping van Philoponus niet zozeer het resultaat van een polemische ingesteldheid, maar veeleer de uitdrukking van een godsdienstige motivatie. Van groot belang is ook dat Simplicius' werken losstaan van enige onderwijsopdracht en dat de synthese tussen de verschillende bronnen die hij opstelt, gevoerd wordt in propria voce, niet apo phonis. Deze grondideeën worden rijkelijk geïllustreerd via een overzicht van Simplicius' interpretatie van de Griekse filosofie vóór hem (hoofdstukken 2-5). Achtereenvolgens worden de presocratici, de peripatetici, Alexander van Afrodisias en de platonische commentatoren behandeld. Van de vele belangwekkende gedachten die Baltussen formuleert, vermeld ik graag de volgende: het Griekse denken wordt volgens Simplicius gekenmerkt door één grote eenheid (betekenisvol hiervoor is zijn karakterisering van de presocratici als platonici avant la lettre); Simplicius vertoont duidelijk syncretistische neigingen; Alexander van Afrodisias is een belangrijke externe stem voor het uitdiepen van het harmonisatieproces tussen Aristoteles' en Plato's denken, dat zo kenmerkend is voor het latere platonisme; filosoferen betekent voor Simplicius geen zoektocht naar originaliteit, maar het beantwoorden van teksten, waaraan een autoriteitswaarde werd toegekend; de mogelijkheid dat Simplicius rechtstreeks toegang had tot Plotinus' Enneaden, maar waarschijnlijk niet tot Syrianus' werk. Het lijdt geen twijfel dat Baltussen met zijn studie baanbrekend werk heeft geleverd. Hij toont op overtuigende wijze aan dat Simplicius meer was dan een 'archivaris'. Hij was daadwerkelijk een 'filosoof met een project'. De grote lijnen hiervan worden in dit boek meesterlijk uitgetekend. [the entire review]

{"_index":"sire","_id":"1360","_score":null,"_source":{"id":1360,"authors_free":[{"id":2036,"entry_id":1360,"agent_type":"person","is_normalised":1,"person_id":205,"institution_id":null,"role":{"id":1,"role_name":"author"},"free_name":"Janssens, Jules L.","free_first_name":"Jules L.","free_last_name":"Janssens","norm_person":{"id":205,"first_name":"Jules L.","last_name":"Janssens","full_name":"Janssens, Jules L.","short_ident":"","is_classical_name":null,"dnb_url":"http:\/\/d-nb.info\/gnd\/139312471","viaf_url":"","db_url":"","from_claudius":null}}],"entry_title":"Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008","main_title":{"title":"Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008"},"abstract":"Simplicius van Silicia (ong. 480-540 n.Chr.) is de laatste der antieke 'commentatoren'. Zijn oeuvre wordt vooral (om niet te zeggen haast uitsluitend) gewaardeerd als bron voor de kennis van vroegere Griekse denkers (van wie de werken niet zelden verloren gegaan zijn en enkel Simplicius getuigenis aflegt). Dit wekt de indruk dat Simplicius geen echt filosofisch project had. Op magistrale wijze toont Baltussen aan dat dit geenszins zo is. Het belang van Simplicius' commentaren overschrijdt ruim de functie van kennisgeving van het vroegere Griekse denken. Zij getuigen immers van een speciale exegetische en didactische werkwijze. Bovendien vertegenwoordigen zij een bijzondere fase in de interpretatie van Plato en Aristoteles. Ook vormen zij de overgang van de oudheid naar de middeleeuwen.\r\n\r\nDeze basiskenmerken worden grondig uitgewerkt in het boek. Een goed idee van de uitzonderlijke rijkdom aan geciteerde bronnen in Simplicius' diverse werken krijgt de lezer dankzij een overzichtstabel (p. 30). De vijf beginselen van Simplicius' exegetische methode (zoals door hemzelf verwoord in zijn commentaar op de Categorie\u00ebn) worden nader toegelicht (met onder meer aandacht voor het kritisch vergelijken van handschriften en voor de diverse wijzen van citeren). In Simplicius' opvatting is de studie van Aristoteles duidelijk propedeutisch aan die van Plato (enkel deze laatste laat toe de goddelijke waarheid te bereiken). Tot slot verschijnt Simplicius als de laatste verwoorder van een heidense theologie; in die zin is zijn verwerping van Philoponus niet zozeer het resultaat van een polemische ingesteldheid, maar veeleer de uitdrukking van een godsdienstige motivatie. Van groot belang is ook dat Simplicius' werken losstaan van enige onderwijsopdracht en dat de synthese tussen de verschillende bronnen die hij opstelt, gevoerd wordt in propria voce, niet apo phonis.\r\n\r\nDeze grondidee\u00ebn worden rijkelijk ge\u00efllustreerd via een overzicht van Simplicius' interpretatie van de Griekse filosofie v\u00f3\u00f3r hem (hoofdstukken 2-5). Achtereenvolgens worden de presocratici, de peripatetici, Alexander van Afrodisias en de platonische commentatoren behandeld. Van de vele belangwekkende gedachten die Baltussen formuleert, vermeld ik graag de volgende: het Griekse denken wordt volgens Simplicius gekenmerkt door \u00e9\u00e9n grote eenheid (betekenisvol hiervoor is zijn karakterisering van de presocratici als platonici avant la lettre); Simplicius vertoont duidelijk syncretistische neigingen; Alexander van Afrodisias is een belangrijke externe stem voor het uitdiepen van het harmonisatieproces tussen Aristoteles' en Plato's denken, dat zo kenmerkend is voor het latere platonisme; filosoferen betekent voor Simplicius geen zoektocht naar originaliteit, maar het beantwoorden van teksten, waaraan een autoriteitswaarde werd toegekend; de mogelijkheid dat Simplicius rechtstreeks toegang had tot Plotinus' Enneaden, maar waarschijnlijk niet tot Syrianus' werk.\r\n\r\nHet lijdt geen twijfel dat Baltussen met zijn studie baanbrekend werk heeft geleverd. Hij toont op overtuigende wijze aan dat Simplicius meer was dan een 'archivaris'. Hij was daadwerkelijk een 'filosoof met een project'. De grote lijnen hiervan worden in dit boek meesterlijk uitgetekend.\r\n[the entire review]","btype":3,"date":"2010","language":"English","online_url":"","online_resources":"https:\/\/uni-koeln.sciebo.de\/s\/xYsHY65rt8Xj8n3","doi_url":null,"categories":[],"authors":[{"id":205,"full_name":"Janssens, Jules L.","role":{"id":1,"role_name":"author"}}],"book":null,"booksection":null,"article":{"id":1360,"journal_id":null,"journal_name":"Tijdschrift voor Filosofie","volume":"72","issue":"1","pages":"193"}},"sort":[2010]}

  • PAGE 1 OF 1
Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008, 2010
By: Janssens, Jules L.
Title Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008
Type Article
Language English
Date 2010
Journal Tijdschrift voor Filosofie
Volume 72
Issue 1
Pages 193
Categories no categories
Author(s) Janssens, Jules L.
Editor(s)
Translator(s)
Simplicius van Silicia (ong. 480-540 n.Chr.) is de laatste der antieke 'commentatoren'. Zijn oeuvre wordt vooral (om niet te zeggen haast uitsluitend) gewaardeerd als bron voor de kennis van vroegere Griekse denkers (van wie de werken niet zelden verloren gegaan zijn en enkel Simplicius getuigenis aflegt). Dit wekt de indruk dat Simplicius geen echt filosofisch project had. Op magistrale wijze toont Baltussen aan dat dit geenszins zo is. Het belang van Simplicius' commentaren overschrijdt ruim de functie van kennisgeving van het vroegere Griekse denken. Zij getuigen immers van een speciale exegetische en didactische werkwijze. Bovendien vertegenwoordigen zij een bijzondere fase in de interpretatie van Plato en Aristoteles. Ook vormen zij de overgang van de oudheid naar de middeleeuwen.

Deze basiskenmerken worden grondig uitgewerkt in het boek. Een goed idee van de uitzonderlijke rijkdom aan geciteerde bronnen in Simplicius' diverse werken krijgt de lezer dankzij een overzichtstabel (p. 30). De vijf beginselen van Simplicius' exegetische methode (zoals door hemzelf verwoord in zijn commentaar op de Categorieën) worden nader toegelicht (met onder meer aandacht voor het kritisch vergelijken van handschriften en voor de diverse wijzen van citeren). In Simplicius' opvatting is de studie van Aristoteles duidelijk propedeutisch aan die van Plato (enkel deze laatste laat toe de goddelijke waarheid te bereiken). Tot slot verschijnt Simplicius als de laatste verwoorder van een heidense theologie; in die zin is zijn verwerping van Philoponus niet zozeer het resultaat van een polemische ingesteldheid, maar veeleer de uitdrukking van een godsdienstige motivatie. Van groot belang is ook dat Simplicius' werken losstaan van enige onderwijsopdracht en dat de synthese tussen de verschillende bronnen die hij opstelt, gevoerd wordt in propria voce, niet apo phonis.

Deze grondideeën worden rijkelijk geïllustreerd via een overzicht van Simplicius' interpretatie van de Griekse filosofie vóór hem (hoofdstukken 2-5). Achtereenvolgens worden de presocratici, de peripatetici, Alexander van Afrodisias en de platonische commentatoren behandeld. Van de vele belangwekkende gedachten die Baltussen formuleert, vermeld ik graag de volgende: het Griekse denken wordt volgens Simplicius gekenmerkt door één grote eenheid (betekenisvol hiervoor is zijn karakterisering van de presocratici als platonici avant la lettre); Simplicius vertoont duidelijk syncretistische neigingen; Alexander van Afrodisias is een belangrijke externe stem voor het uitdiepen van het harmonisatieproces tussen Aristoteles' en Plato's denken, dat zo kenmerkend is voor het latere platonisme; filosoferen betekent voor Simplicius geen zoektocht naar originaliteit, maar het beantwoorden van teksten, waaraan een autoriteitswaarde werd toegekend; de mogelijkheid dat Simplicius rechtstreeks toegang had tot Plotinus' Enneaden, maar waarschijnlijk niet tot Syrianus' werk.

Het lijdt geen twijfel dat Baltussen met zijn studie baanbrekend werk heeft geleverd. Hij toont op overtuigende wijze aan dat Simplicius meer was dan een 'archivaris'. Hij was daadwerkelijk een 'filosoof met een project'. De grote lijnen hiervan worden in dit boek meesterlijk uitgetekend.
[the entire review]

{"_index":"sire","_id":"1360","_score":null,"_source":{"id":1360,"authors_free":[{"id":2036,"entry_id":1360,"agent_type":"person","is_normalised":1,"person_id":205,"institution_id":null,"role":{"id":1,"role_name":"author"},"free_name":"Janssens, Jules L.","free_first_name":"Jules L.","free_last_name":"Janssens","norm_person":{"id":205,"first_name":"Jules L.","last_name":"Janssens","full_name":"Janssens, Jules L.","short_ident":"","is_classical_name":null,"dnb_url":"http:\/\/d-nb.info\/gnd\/139312471","viaf_url":"","db_url":"","from_claudius":null}}],"entry_title":"Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008","main_title":{"title":"Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008"},"abstract":"Simplicius van Silicia (ong. 480-540 n.Chr.) is de laatste der antieke 'commentatoren'. Zijn oeuvre wordt vooral (om niet te zeggen haast uitsluitend) gewaardeerd als bron voor de kennis van vroegere Griekse denkers (van wie de werken niet zelden verloren gegaan zijn en enkel Simplicius getuigenis aflegt). Dit wekt de indruk dat Simplicius geen echt filosofisch project had. Op magistrale wijze toont Baltussen aan dat dit geenszins zo is. Het belang van Simplicius' commentaren overschrijdt ruim de functie van kennisgeving van het vroegere Griekse denken. Zij getuigen immers van een speciale exegetische en didactische werkwijze. Bovendien vertegenwoordigen zij een bijzondere fase in de interpretatie van Plato en Aristoteles. Ook vormen zij de overgang van de oudheid naar de middeleeuwen.\r\n\r\nDeze basiskenmerken worden grondig uitgewerkt in het boek. Een goed idee van de uitzonderlijke rijkdom aan geciteerde bronnen in Simplicius' diverse werken krijgt de lezer dankzij een overzichtstabel (p. 30). De vijf beginselen van Simplicius' exegetische methode (zoals door hemzelf verwoord in zijn commentaar op de Categorie\u00ebn) worden nader toegelicht (met onder meer aandacht voor het kritisch vergelijken van handschriften en voor de diverse wijzen van citeren). In Simplicius' opvatting is de studie van Aristoteles duidelijk propedeutisch aan die van Plato (enkel deze laatste laat toe de goddelijke waarheid te bereiken). Tot slot verschijnt Simplicius als de laatste verwoorder van een heidense theologie; in die zin is zijn verwerping van Philoponus niet zozeer het resultaat van een polemische ingesteldheid, maar veeleer de uitdrukking van een godsdienstige motivatie. Van groot belang is ook dat Simplicius' werken losstaan van enige onderwijsopdracht en dat de synthese tussen de verschillende bronnen die hij opstelt, gevoerd wordt in propria voce, niet apo phonis.\r\n\r\nDeze grondidee\u00ebn worden rijkelijk ge\u00efllustreerd via een overzicht van Simplicius' interpretatie van de Griekse filosofie v\u00f3\u00f3r hem (hoofdstukken 2-5). Achtereenvolgens worden de presocratici, de peripatetici, Alexander van Afrodisias en de platonische commentatoren behandeld. Van de vele belangwekkende gedachten die Baltussen formuleert, vermeld ik graag de volgende: het Griekse denken wordt volgens Simplicius gekenmerkt door \u00e9\u00e9n grote eenheid (betekenisvol hiervoor is zijn karakterisering van de presocratici als platonici avant la lettre); Simplicius vertoont duidelijk syncretistische neigingen; Alexander van Afrodisias is een belangrijke externe stem voor het uitdiepen van het harmonisatieproces tussen Aristoteles' en Plato's denken, dat zo kenmerkend is voor het latere platonisme; filosoferen betekent voor Simplicius geen zoektocht naar originaliteit, maar het beantwoorden van teksten, waaraan een autoriteitswaarde werd toegekend; de mogelijkheid dat Simplicius rechtstreeks toegang had tot Plotinus' Enneaden, maar waarschijnlijk niet tot Syrianus' werk.\r\n\r\nHet lijdt geen twijfel dat Baltussen met zijn studie baanbrekend werk heeft geleverd. Hij toont op overtuigende wijze aan dat Simplicius meer was dan een 'archivaris'. Hij was daadwerkelijk een 'filosoof met een project'. De grote lijnen hiervan worden in dit boek meesterlijk uitgetekend.\r\n[the entire review]","btype":3,"date":"2010","language":"English","online_url":"","online_resources":"https:\/\/uni-koeln.sciebo.de\/s\/xYsHY65rt8Xj8n3","doi_url":null,"categories":[],"authors":[{"id":205,"full_name":"Janssens, Jules L.","role":{"id":1,"role_name":"author"}}],"book":null,"booksection":null,"article":{"id":1360,"journal_id":null,"journal_name":"Tijdschrift voor Filosofie","volume":"72","issue":"1","pages":"193"}},"sort":["Review of: Han Baltussen, Philosophy and Exegesis in Simplicius. The Methodology of a Commentator. London, Duckworth, 2008"]}

  • PAGE 1 OF 1